Finał wczorajszego wieczoru nie był niespodzianką. Najpierw powolnie i ciężko wdeptywał w ziemię wszystkich słuchaczy Black Shape of Nexus. Masywne uderzenia gitarowe zdawały się burzyć firlejową fasadę i ograniczające przestrzeń koncertową ściany. Niemcy postanowili zdobyć twierdzę Wrocław za wszelką cenę i gdyby nie ograniczający wszystkich czas to zapewne mogłoby się im to udać.
Każdy nowy dzień dostarcza nowych emocji i nowych wrażeń. Jednak do naszego programu wkradło się postępowanie mające znamiona schematu. Drapieżne i mocne dźwięki napływały sukcesywnie. Zarówno wczoraj jak i przedwczoraj koncerty otwierające pozwalały relatywnie spokojnie wejść słuchaczom w świat Asymmetry.
Bez zbędnych słów za to z niezbędnymi odnośnikami do naszej galerii (zdjęcia made by Krzysiek Zatycki):
Asymmetry Festival Day 1:
Na podsumowania, analizy i intelektualne podejście do tematu przyjdzie czas za momentów parę. W tej chwili liczy się żywioł, energia i szaleństwo. Fotki nie oddają nawet 1% z tego, co się dzieje na małej scenie. W sali dla kilkudziesięciu osób przebywa circa dwieście pięćdziesiąt i toczy zażartą walkę o miejsce, oddech i jak największy udział w niebanalnym show serwowanym nam przez francuski duet.
Wiadomo, że zabija się posłańca dostarczającego złe wiadomości. Najpierw musieliśmy posypać głowę popiołem (wulkanicznym!). Teraz musielibyśmy przyjąć na siebie odpowiedzialność za infrastrukturę drogową w naszym kraju. Samochód Khudy, pomimo nierównej walki, dzielnie i chwalenie stawał opór materii. Niestety poległ w blasku chwały. Na dwie godziny przed występem dowiedzieliśmy, że zespołowy bus odmówił posłuszeństwa i szansa na punktualne przybycie zespołu spadła do do zera. Strata to na szczęście w pewien sposób powetowana. I choć szkoda chłopaków to festiwal musi się kręcić.
Bo udało nam się załatwić zastępstwo! Z Francji i ad hoc. Ale więcej informacji wkrótce.
A jako że obraz wart jest tysiąca słów to poniżej prezentujemy parę zdjęć z pierwszego koncertu dnia dzisiejszego czyli Dark Castle.
Weekend majowy właściwie rozpoczęty. Podobnie jak maszyna koncertowa Asymmetry. Dzień wczorajszy przyniósł niespodziankę dla wszystkich tych, którzy nie spodziewali się, że asymmetrowa publika może świetnie się bawić (i tańczyć!) podczas didżejsko – breakcorowo – hardcore`owych popisów Drumcorps i Bong-Ra. Zresztą misz masz wczorajszego dnia zadowolić mógł absolutnie wszystkich; fanów jazzu, metalu, noisu, ambientu czy też po prostu MUZYKI. Szaleństwo pod sceną i delikatna euforia ludzi przed monitorami. Ci ostatni nieco zazdrośnie podglądający przez szklane okno na to mogli tylko żałować.
Asymmetry to nie tylko możliwość zobaczenia Sztuki przez duże „Sz”. To także klimat oraz atmosfera dająca szansę spotkania się oko w oko z muzykami. Pokoncertowe rozmowy pomiędzy artystami a słuchaczami ciągnęły się do późnych godzin. Bez gwiazdorzenia i zadzierania nosa. Na zasadach partnerstwa i wzajemnego poszanowania. Takie niematerialne pamiątki są nawet cenniejsze niż cieszące się ogromnym powodzeniem plakaty czy wykupywane na pniu koszulki.
Koncerty to tak naprawdę finał ciężkiej pracy jaką wykonują artyści i organizatorzy na długo przed tym nim pojawią się pierwsi festiwalowicze. Jak wygląda taka praca można obejrzeć przez oko obiektywu Krzysztofa Zatyckiego.
Po nieco sennym i onirycznym secie zaprezentowanym nam przez The Mount Fuji Doomjazz Corporation na scenie pojawili się Włosi z Zu. Po zeszłorocznym miażdżącym koncercie ich rodaków z Ufomammut na pierwszej edycji festiwalu poprzeczka została zawieszona wysoko. Ale kończący właśnie w tym momencie swój koncert Rzymianie pokazali, że są w stanie spełnić oczekiwania wszystkich.Są, parafrazując znany kabaret, jak John Rambo w Rambo 2; wchodzą i rozwalają wszystkich. A saksofon barytonowy w rankingu na najbardziej metalowy instrument wskoczył właśnie do pierwszej trójki.
Z kronikarskiego obowiązku warto wspomnieć, że jest to tak naprawdę druga wizyta Zu w Firleju. Ich debiut na deskach przy Grabiszyńskiej nastąpił w otoczeniu jazzowych zespołów dwa lata temu na Avancie. Ale zarówno wtedy jak i dzisiaj publiczność przyjęła ich jako swoich. Co samo przez się świadczy o klasie zespołu. Bo tak naprawdę nie liczą się metki i etykietki, a muzyka która pozwala im zaistnieć zarówno w „światku jazzowym” jak i „metalowym”.
Skromna redakcja tego bloga chciała przeprosić wszytkich tych, którzy regularnie spoglądają w tym kierunku i przy okazji wytłumaczyć jak to się stało, że zabrakło tutaj przybiliżenia sylwetki paru postaci. A mianowicie czterech, w tym trzech kluczowych dla sukcesu i niezaprzeczalnogo powodzenia wydarzenia, jakim jest Asymmetry Festival.
Człowiek legenda. O tym koledze, zgodnie z prośbą/wytyczną (ciężko powiedzieć), mieliśmy nie publikować posta. Jednak naszym celem jest zaprezentowanie ekipy Firleja a bez przedstawiania Marka byłby to obraz niepełny i nieprawdziwy.
W czwartej odsłonie twarzy Firleja – Krzysztof. Trzy akapity na temat najnowszego pracownika biura firlejowego. Jest on stażystą w ośrodku, stażystów co prawda jest paru, ale Krzysiu przez swoja pracowitość i odpowiedzialność jest dobrym reprezentantem tej gromady.
Skąd płyną te wszystkie informacje o koncetach w Firleju? Kto odpowiada za to, aby ludzie w całym kraju dowiedzieli się o koncerta w odpowiednim czasie? Kto pilnuje, żeby dziennikarze interesowali się czymś więcej niż premierą w operze? Odpowiedz jest łatwa. Ola!
Na Asymmerty Festival w piątek 30 kwietnia, na scenie wrocławskiego klubu Firlej, wystąpi awangardowy zespół Secret Chiefs 3
założony przez byłych muzyków Mr Bungle oraz Xiu Xiu. 2 maja do programu dołączy brytyjski, doom – noisowy duet Necro Deathmort.
Ostatnio wszyscy mieli ciężki okreś. Napoczątku katastrofa i żałoba narodowa. Potem z koleji kataklizm, który sparaliżował niemal całą Europę. Na Roadburnie wypadło 7 kapel! Przyszedł w końcu momęt na rozdanie korzystnych dla nas kart. Dostaliśmy w prezęcie od Urlo, basisty Ufommamuta, projekt plaktu Asymmetry Festival 2010, który będzie dostępny w trakcie festiwalu.
Przedstawiamy kolejnego członka ekipy firlejowej. Tym razem pod lupą znalazł się nikt inny jak Paweł. Człowiek, którego twarz wszyscy stali bywalcy klubu dobrze znają. (więcej…)
Asymmetry wraz ze swoim dzwiękami wychodzi na ulice. Dokładnie Świdnicką, bo tam własnie ma stanąć kabina odsłuchowa z próbkami muzycznymi zespołów prezentowanych na naszym festiwalu.
Dwa dni temu Khuda dodała nowy kawałek na myspace – Prising. Utwór pojawi się na debiutanckim albumie >>Palingenesia<<, który ujrzy swiatło dzienne w drugiej połowie tego roku.
Emocję już opadły. Wiemy, że Moja Adrenalina zgarnęła wszystko, że Jarboe zachwyciła. Relacje z finału Neuro Music mieliście okazję przeczytać już zapewne na paru portalach internetowych i forach. My postawiliśmy dać wypowiedzieć się także najbardziej zainteresowanym całym zamieszaniem czyli uczestnikom konkursu.
Już za dwa tygodnie wariaci z całego kraju i zza granic zjadą się na jedyny tego rodzaju festiwal w naszej części Europy. Nie chodzi tu o satana, barana czy cokolwiek innego, tylko o muzykę! Tutaj mała informacja dla wszystkich umuzykalnionych jakim sprzętem Firlej dysponuje. Jest to mała litania dla technokratów, aby mogli upewnić się, że wszystko będzie słychać.
Kasan wydało nowego >splita< wraz z Kokomo. Oba niemieckie zespoły postarały się i wydały 12” w Maniyax Records z bardzo porządną oprawą graficzną. Płyta pojawi się lada moment w Drop Out.
Parę słów o…
W końcu wywołaliśmy film ze zdjęciami z piątkowego wieczoru. Był to bardzo udany dzień/wieczór/noc i kropka. Osiem zespołów, ponad 300 osób w klubie, około 7 godzin mocnych wrażeń muzycznych. Zespoły konkursowe były na wyższym i bardziej wyrównanym poziomie niż rok temu, bez obrazy dla nikogo.
Zamieszczamy zdjęcia z koncertów oraz ogłoszenia wyników konkursu. A tak, jeszcze raz gratulujemy Mojej Adrenalinie.
Burning World Records pochwaliło się nową EPką Irlandzkiej grupy black-metalowej Altar of Plagues. EP zespołu zawiera 2 nowe utwory i wyszła pod tytułem >>Tides<<. Nowy materiał został zmiksowany przez Mella Dettmera, który na koncie ma współpracę m.in. z Sunn o))) czy Wolves in the Throne Room.
Moja Adreanlina wygrała konkurs!
Poniżej sprawozdanie jedengo z członków jury tego rocznej edycji Neuro Music Contest – Jarka Szubrychta. Przypominamy, że oprócz niego w składzie oceniającym zespoły byli: Bartosz Chaciński , Jacek Skolimowski , Maciej Frett oraz Robert Chmielewski.
Zespół Moja Adrenalina został zwycięzcą konkursu Neuro Music w ramach Asymmetry Festival. 9 kwietnia na scenie wrocławskiego klubu Firlej laureaci otrzymali nagrodę główną w postaci zaproszenia do występu na Asymmetry Festival oraz sfinansowania sesji nagraniowej w Studiu Tower.
Zamieszczamy po parę zdjęć z prób zespołów konkursowych. Mamy godzinę 17:45 w tej chwili scena należy do Jarboe. Mamy już za sobą Moanaa, Palm Desert, Maszyny i Motyle, Phobh, Ketha (cóż nie cała) i Moja Adrenalina. . Jak na razie wszystko zgodnie z planem. Drzwi dla publiczności otwieramy o 18:30.
Błyskotliwych lub nie, anegdot na temat świąt opowiadać nie będziemy. My patrzymy w przyszłość a patrzeć daleko nie musimy, gdyż już jutro odbywa się koncert finałowy Neuro Music Contest. Gwiazdą jutrzejszego koncertu jest kobieta, którą określono divą muzyki eksperymentalnej i metalu – Jarboe oraz Nachtmystium.
Morał który można wyciągnąć z dzisiejszego wywiadu z Time to Burn – muzycy, dobrze oglądajcie Swój sprzęt, bo może też znajdziecie dobrą nazwę dla zespołu (ale coś bardziej ambitnego niż „power”, „tone”, „input” itp.). Miłej lektury!
Życie muzyka, grającego trasy po całym świecie, jest ciężkie. Parotygodniowe okresy ciągłego budzenia się na kacu, za każdym razem w innym miejscu… I zastępy groupies biegające za członkami kapeli. Ciężkie życie.
W końcu! Ostateczna wersja plakatu. Poniżej grafika dla wszystkich asymetrycznych do ustawienia na tapetę. Mikołaj, który jest odpowiedzialny za wszystkie grafiki związane z Asy2, miał nie lada pracy przy tegorocznej edycji. Kiedy już miało być powiedziane „Ok, już starczy”, pojawiały się jakieś kolejne propozycje, tak jak choćby ostatnia Ez3kiel przy Pergol i trzeba było wnosić poprawki.
Poniżej przedstawiamy szczegółowy rozkład występów zespołów drugiej edycji Asymmetry Festival. Podane godziny są jednak szacunkowe i mogą ulec niewielkiej zmianie. Wiemy już także, że zwycięzca konkursu Neuro Music będzie supportował m.in. koncert Jesu.
Robert Smykał, nadworny realizator dźwięku w Firleju. Człowiek, którego część zna po prostu jako Smykała lub Depeche`a. Jest integralną częścią znanego już na całym kontynencie Digital All Love. Mikrofony, kable i kolumny to jego pasja już od podstawówki.
Poniżej prezentujemy dwie recenzje najnowszej płyty Year Of No Light – Ausserwelt. Pierwsza pochodzi z Magazyn Gitarzysta, druga pojawił się na Neuromuza. Bryka z obu robić nie będziemy. Materiał, który usłyszymy na Asy2 jest na piątke! Przeczytajcie sami. Posłuchajcie sami! (więcej…)
Tym razem macie przed sobą wywiad z sąsiadami zza między – Black Shape of Nexus. O „humorzastym doomie”, kolekcji płyt, wyższości zwierząt nad postaciami z gier komputerowych – B.SON!
Zespół Shrinebuilder ogłosił konkurs na projekt plakatu na ich europejską trasę koncertową. Więc jeśli masz smykałkę do tworzenia grafiki, lub czujesz się dobrze w innej dziedzinie sztuk plastycznych, masz pole do popisu!
Tym razem postanowiliśmy przybliżyć wam myśli dwójki Brytyjczyków stanowiących kapelę Khuda. Chłopaki trochę odpowiedzieli nam o scenie na wyspach, przypadkowym spotkaniu z językiem perskim, wrażeniach z grania na poza UK i swoim sposobie na radzenie sobie z brakiem weny w kwestii tworzenia tytułów utworów. Czy wspomniałem, że chętnie zabawiliby się w Dr. Frankensteina?
Wariacie na temat koszulek, które bądź co bądź w końcu dotarły do firleja. Każdy dostał od wujka Roberta w prezencie na ostatni weekend maraca koszulke asymmetry. I tak własnia się w nich całe nasze towarzystwo prezentowało.
(więcej…)
3 maja nie będzie mowy o odspaniu. Relaks i piknik w parku jak najbardziej. Trzymaliśmy to w tajemnicy jak najdużej się dało, po drodze być może jakieś wycieki i były. Tym razem już oficjalnie możemy powiedzieć: 03 V Ez3kiel zagra w Wrocławiu. Tego samego wieczoru po raz drugi nacieszymy się muzyką Helen Money. Będzie miało to miejsce obok wrocławskiej fontanny przy Pergoli. Przez pewien czas panowała niejasność co do ceny biletów. Szczyt ogranizacyjny stwierdził więc, że koncert będzie bezpłatny i jak ręką odjął problem znikną.
Dzisiaj do Firleja dostarczono koszulki festiwalowe. Poniżej macię grafikę przedstawijące własnie te najmodniejsze ciuchy wiosenego sezonu. Każdy może wzbogacić swoją szafe o jedyny w swojej klasie t-shirt festiwalu Asymmetry za jedyne 25 zł. Koszulki będzie można oczywiście kupić na feście. Daliśmy jednak szansę wszystkim tym, którzy 29 kwietnia będą chcieli pokazać się w progach firleja już w mundurze. Wystarczy, że klikniecie o [!]tutaj[!] a zostaniecie przeniesieni do magicznej strony pośredniczącej w temże zakupie. Sprawa ta ma w sobie coś tragicznego, gdyż w tym roku na częśći pokrywającej plecy zabraknie majtek!
(więcej…)
Po odrobinę dłuższej przerwie, powracamy z wywiadami podczas których otwierają się przed nami gwiazdy, które już niedługo zawitają do Wrocławia. W tym wywiadzie znowu mamy przyjemność poznać głębokie myśli naszej ukochanej „czarownicy” (albo raczej „szamanki”) – Jarboe. Tym razem odrobinkę dowiemy się o jej planach na przyszłość, o dramatycznych wydarzeniach które sprawiły, że złapała za mikrofon, oraz krótko, ale dosadnie, opowie nam co myśli o kwestii reaktywacji Swans.
Przypominam, że cały czas poszukujemy wolontariuszy do pomocy przy organizacji Asymmetry Festival 2010. Właśnie pojawił się projekt plakatu zachęcającego młodych jak i nie tylko,ale aktywnych ludzi. Plakat nie został wykonany profesjonalną ręką, cel ma stricte informacyjny. Pojawi się w pubach, uczelniach i innych miejscach z większą koncentracją ludzi.
Jesteśmy na etapie szlifowania ostatnich szczegółów. Wszystko to dzieje się na bieżąco. Doszliśmy jednak do wniosku, że uchylimy wieczko tajemnicy i przekażemy naszej publiczności zainteresowanej rozwojem planów/sytuacji/organizacji parę detali dotyczących stanu rzeczy obecnej.
Dziękujemy wszystkim za nadesłanie zgłoszeń. Tym, którzy nie wygrali również, ponieważ, jak już wiecie, Wasze opinie są dla nas na wagę złota. Kilkoro z Was popisało się pomysłowością.
Co, jak widać, spodobało się firlejowemu jury:-) WYNIKI
Zakończył się drugi etap konkursu Neuro Music w ramach Asymmetry Festival 2010. Internauci, którzy od stycznia oddawali głosy na swoich faworytów za pośrednictwem sondy na stronie internetowej klubu Firlej wybrali pięć zespołów: PhobH, Maszyny i Motyle, MOANAA, Moja Adrenalina oraz Palm Desert.
To co zostanie tutaj napisane jest jak najbardziej, całkowicie subiektywne (to tak jako słowo wstępu, żeby nikt nie posądził mnie o stronniczość – ten txt z założenia MA BYĆ STRONNICZY). Będą to takie krótkie i dość chaotyczne przemyślenia osoby której udało się to co chyba chciałby każdy – połączyć przyjemne z pożytecznym. Przyjemne – ciągły, wielopłaszczyznowy kontakt z ogólnie pojętą tematyką muzyczną; pożyteczne – okazja rozwoju.
Za siedem, osiem tygodni, w zależności jak policzyć, rozpocznie się festiwal. Wiele czasu tak naprawdę nie pozostało. Roztropni organizatorzy oddali więc dzisiaj do druku całą chmarę plakatów, które mają na celu (co ciekawe) doinformować tych, którzy o tym wydarzeniu jeszcze nie słyszeli. Maszyna co prawda stanęła na moment z powodów… powiedzmy technicznych, ale po czasie odpowiadającym kawie i papierosowi znów wszystko wróciło na swoje miejsce i już lada dzień ostateczna wersja plakatu ujrzy swiatło dzienne. Swoje oczy będą mogli nacieszyć Niemcy, Czesi czy choćby Słowacy, nie pomijająć oczywiście Polaków.
Lista opubikowanych wywiadów na blogu z zespołami biorącymi udział w Konkursie Neuro Music.
Poniższe odnośniki zostały stworzone w celu uławtwienia nawigacji po lawinie wywiadów.
Post ten z będzie widniał jako 1szy do czasu zakończenia drugiego etapu konkursu tj. 8 marca.
Miłej lektury.
StrommoussHeld to doświadczony zespół, już od 11 lat działają na scenie.
Kepzelt Varos szóstka Węgrów. Gergő, Gyöngyi, Marci, Máté, Dávid i Szabolcs. Chyba najbardziej melodyjny zespół w konkursowym towarzystwie.
marionette ID – czworo przedstawicieli węgierskiej sceny indie rockowej.
Ketha to połączone siły Warszawy, Wrocławia i Krakowa. Na swoim koncie mają już m.in. wspólną trasę z Minsk.
Debiutancki album Proghma-C, „Bar-do Travel” jak na razie otrzymuje chyba same pochlebne opinie w recenzjach. W kontekście tego, jak muzycy długo pracowali nad swoim pierwszym dzieckiem, ten fakt niekoniecznie musi dziwić. Z drugiej strony takiej Metallice i parę lat siedzenia w studiu niewiele pomaga… O procesie twórczym, niechęci do łatek w muzyce i swoich, bardzo interesujących planach na przyszłość opowiedzieli mi Kuman i Bober.
One-man act z Gdańska. No One Wished To Settle Herefter.
dOCuMeNt Of FoRgOttEn sMiLeS powstało w grudniu 2008 roku z inicjatywy byłych członków Choose Your Path – Zoltána Reskó (gitara), Tamása Kovácsa (wokal) i Sándora Deáka (bass) oraz László Béresa który został perkusistą. Przyjęli oni nazwę Document of Forgotten Smiles. W październiku 2009, perkusista przeprowadził się za granicę na jakiś czas i został zastąpiony przez Andrása Eszterhai’a. Teraz kapela gra koncerty z nowymi zapasami energii, w międzyczasie starając się tworzyć swoją własną unikalną muzykę – brzmienie uśmiechniętych dokumentów.
Poznański Noizone to Adrian Kasprzyk – gitara, Kamil Kasprzyk – bass, Radek Tyc – perkusja.
Unipolar Manic-Depressive Psychosis to zespół byłych muzyków tak uznanych formacji jak Blind Slime, Hangar 18, Gilotyna czy osobliwego Psychotropic Transcendental. Muzycznie częściowo najbliżej grupie do tej ostatniej kapeli, przez co przygotowywany przez nią płytowy debiut z pewnością okaże się nielada gratką dla tych, których swego czasu oczarował swoją specyficzną atmosferą „Ax Libereld ”… O tym czym jest dla niego muzyka, planach zespołu i teoriach spiskowych opowiedział mi Chrzaniec.
O Mojej Adrenalinie było w ostatnich latach ciszej. Nareszcie jednak muzycy wzięli się do ostrej pracy nad kolejną płytą i może jeszcze w tym roku będzie nam dane usłyszeć ich najnowsze utwory zarejestrowane na srebrnym krążku. Na rozmowę o nowym albumie przyjdzie więc jeszcze właściwsza pora. Chcąc umilić jednak czas oczekiwania na następcę „Nietoleruje-bije”, porozmawialiśmy z Rafałem Modlińskim o dotychczasowej historii grupy.
Jest to drugie podejście Vagitarians do Konkursu Neuro Music. Czasem może krytyczni „(…)Głosowanie nie odzwierciedlało niestety rzeczywistych opinii żywych ludzi, a raczej mechaniczne działanie kilku zapaleńców.(…)” co najważniejsze wierzą w swoje siły! „My dajemy radę(…)”
Mothra zabłysnęła swego czasu swoim debiutem „Planet Decibelian”. Ich drugi, wydany w minionym roku album, „Dyes” potwierdził, że w zespole warto pokładać nadzieje na przyszłość. Sami zresztą muzycy sugerują, że najciekawsze dopiero przed ich słuchaczami… O idei grupy, jej dotychczasowych dokonaniach i stosunku do kariery opowiedzieli mi Piotr i Daniel.
Moanaa to zespół z bardzo krótkim stażem, parający się coraz popularniejszym w naszym kraju post-metalem. Grupa przygotowuje obecnie materiał na debiutancki mini-album i startuje w konkursie Neuro Music. To też było głównym powodem do przeprowadzenia wywiadu z ich perkusistą, Marcelem.
EP-ka „Gyne” Phobh może przypaść do gustu fanom nieszablonowego, technicznego grania. Co ważne, zamiast, jak wiele innych zespołów, bezmyślnie kopiować dokonania Meshuggah, grupa dodała do inspirowanej dokonaniami Szwedów muzyki coś od siebie…
Mindsedge to kolejny w naszym kraju interesujący band, który postanowił nie zatrudniać wokalisty. Co ciekawe, młodym muzykom brak gardłowego wcale nie przeszkadza. Ba, odnoszę wrażenie, że nie obdarzony jakimiś specjalnym umiejętnościami frontman mógłby granym przez zespół dźwiękom tylko zaszkodzić…
Palm Desert. Pochodźą z Wrocławia a swoją muzykę określają jako Desert Rock.
FDK czeska grupa post-hardcorowa. W 2009 grali na Brutal Assault. W tym roku chętnie przyjechaliby do Polski na Asymmtery Festival.
Maszyny i Motyle jawią się jako twór iście osobliwy. Członkowie zespołu twierdzą, że nie istnieją, nie chcą, by ktoś zbyt wiele o nich wiedział, a do tego jeszcze w pośredni sposób namawiali mnie w czasie przeprowadzania wywiadu do wzięcia narkotyków. Aha, oprócz tego grają naprawdę intrygujące dźwięki, które łączą z równie ciekawymi wizualizacjami…
Kolejny wywiad z naszego cyklu. Tym razem odaibe. Wykonawca zdecydowanie zakorzeniony w elektronice eksperymentalnej. Wśród swoich inspiracji wymienia Stockhausena. Być może jego muzyka nie jest alternatywą do poranej kawy, ale dla wszystkich, którzy rozpoczynają swój dzień spokojnie i rozważnie będzie to miła wycieczka.
Za osiem dni zostanie rozstrzygnięty drugi etap Konkursu Neuro Music. Zgodnie z duchem zdrowej rywalizacji, inspirowanym w mniejszym lub większym stopniu igrzyskami, prezentujemy cykl wywiadów z zespołami zaangażowanymi. Zainteresowani, którzy wiedzą o ścisłej czołówce, wyłonionej w ciągu ostatnich tygodni, mogą stawiać pod znakiem zapytanie sensowność takiego przedsięwzięcia. My z naszej strony nie skreślamy tych, którzy mają po kilkaset głosów ani nie faworyzujemy tych, którzy mają ich po parę tysięcy.
Po dziewiętnastu latach, Sonic Youth ponownie znaleźli się poza „dużą” wytwórnią muzyczną, a ich związanie się z „przyjaciółmi” w Matador ogłaszano z taką pompą, jakby chodziło co najmniej o reaktywację zespołu. Gdyby SY opuścili Geffen dekadę temu, gdy „Washing Machine” i „A Thousand Leaves” ledwie zatarły zdziwienie/rozczarowanie fanów grupy, spowodowane banalnymi (jak na SY) pierwszymi trzema płytami dla Geffen, pewnie witano by ich jak syna marnotrawnego. Jednak w obecnej dekadzie, współpraca z 
Jimem O’Rourke‘m zaowocowała świetnymi „Murray Street” i „Sonic Nurse„, po których nastąpiło równie dobre „Rather Ripped” (należące notabene do moich ulubionych wydawnictw SY). Zespół odnalazł swą kolejną młodość i udowodnił, że choć jego brzmienie, harmonie, podejście do wokali i hałasu czy kompozycyjne strategie są od dawna ukształtowane, rozpoznawalne i w sumie nie do podrobienia, to dzięki umiejętności przeobrażeń i niezrównanej klasie wykonawczej, Sonic Youth nigdy nie stoją w miejscu.
W 2007 roku odbyła się trasa, na której SY w całości grali „Daydream Nation„. Publiczność tych koncertów w połowie składała się ze słuchaczy, którzy rozpoczynali podstawówkę, gdy ów kultowy album miał premierę. Tam naocznie odczuć można było, że Sonic Youth to z jednej strony kawał historii alternatywy, ale z drugiej zespół, które niezmiennie idzie do przodu – gdy na bis zagrali utwory z „Rather Ripped”, było inaczej, lecz równie pięknie. W rezultacie, najciekawszym aspektem związanym z Matador była sprzedaż płyty na kilka tygodni przed premierą w ramach akcji „Buy Early Get Now”, gdzie za 10$ więcej niż cena po premierze, otrzymywało się streaking albumu od zaraz, a później wraz z płytą dodatkowo koncertowe nagranie z 2008 r. na winylu, plus kilka bonusowych mp3/flac. Warto było wziąć w tym udział.
Przyznam, że ten rok upływa mi pod znakiem Sonic Youth za sprawą kilku wydarzeń – premiery „The Eternal„, wystawy „Sonic Youth ect. : sensational fix” oraz ich koncertów. Wszystko razem kreśli obraz Sonic Youth w najwyższej formie, czerpiących radość z grania i podejmujących twórczy dialog z własnym dorobkiem. Zacznijmy od „The Eternal”. Album jest chwytliwy, dynamiczny i zrelaksowany, więc łatwo mu nadać pejoratywną etykietkę „drugiego Goo”. Byłoby to jednak nadmiernym uproszczeniem. 
Faktycznie, płyta ma quasi-rozrywkowy, bezpośredni klimat. Otwierający ją Sacred Trickster z wściekłym wokalem Kim Gordon jest najbardziej punkowym numerem SY od lat, a może i najkrótszym w karierze. Można odnieść wrażenie, że Geffen czekał niemal dwie dekady na taki kawałek. Co więcej, następujący po nich przebojowy, konkretny w riffach i rytmie Anti-Orgasm spokojnie mógłby znaleźć się właśnie na „Dirty” czy „Goo”, choć jego finalny instrumentalny pasaż to SY zupełnie innej, poetyckiej natury. Podobnie rzecz się ma z zaśpiewanym przez Ranaldo What We Know, jak też Calming the Snake i Thunderclap for Bobby Pyn. W wielu momentach słuchamy SY w skrajnie piosenkowym wydaniu – dla niektórych zaśpiewana przez Thurstona rozkoszna Antenna to jeden krok za daleko. „The Eternal” podejmuje także wątki z ostatnich trzech wydawnictw, za sprawą Leaky Lifeboat czy Malibu Gas Station, a zamykający album Massage the History wydaje się nawiązaniem do mniej ustrukturyzowanych pasaży okresu „Washing Machine”. Summa summarum, Sonic Youth nie wnoszą na „The Eternal” do swojego języka artystycznego nic nowego, lecz absolutnie nie o to chodzi. Zespół dysponuje alfabetem niewyobrażalnie bogatym i niepowtarzalnym, który wykorzystywany w zrelaksowanych, zwięzłych kompozycjach zaowocował przebojowym, dynamicznym, po prostu świetnym albumem, na którym każdy utwór to małe cudeńko. Sonic Youth grają tutaj jak Sonic Youth w najwyższej formie – tylko tyle i aż tyle.
Sonic Youth nagrali przez ostatnie 29 lat tak wiele rzeczy rewolucyjnych i definiujących zeitgeist danego momentu, że porównywanie płyt z różnych etapów ich kariery jest bezcelowe. Nie będzie nigdy drugiego „Daydream Nation”, a takie „Dirty” w pewien sposób ucieleśnia swój moment – „the year punk broke”. Brat Thurstona Gene, pisząc o „Sonic Nurse” argumentował, że nie ma sensu dochodzenie, jak ma się ona do wcześniejszych, lecz czy w utworach wyczuwalny jest efemeryczny moment, odrywający nas od innych zajęć. „The Eternal” ma tych momentów sporo i historia toczy się dalej.
Paradoksalnie, wątki z katalogu SY, które moim zdaniem są obecne na „The Eternal”, nie są przez nich podejmowane na tegorocznych koncertach. Na tych zaś wiele miejsca poświęcone jest pierwszej dekadzie istnienia zespołu, w mojej opinii niemal nieobecnej na tegorocznej płycie (ok., trochę lat 80-tych jest w No Way). Zestawienie energetycznie granych nowych utworów oraz wykonywanych, z na nowo odnalezioną świeżością, klasyków jak Schizophrenia, Hey Joni, The Sprawl, Cross the Breeze, czy nawet Tom Violence i zamykający koncerty Expressway to Yr. Skull, jest piorunujące. Wymownie, w secie pojawia się Bull in the Heather. Na koncercie z okazji wystawy w Duesseldorfie, jako bis usłyszeliśmy 100%, w którym Thurston zapomniał tekstu, przez co największy może hit w historii grupy zamienił się w piękną autoironię.
Wspomniana wystawa „Sonic Youth ect. : sensational fix”, jest o tyle ciekawa, że nacisk kładzie na interakcję ze otoczeniem, etykę artystyczną i wielowątkowość działalności SY . Do maja znajdowała się ona w Duesseldorfie, teraz jest w Malmö, a w październiku trafi do Navarry w Hiszpanii. Wystawa, prezentuje zarówno poza muzyczne inicjatywy członków SY, w tym filmy, jak i prace artystów w pewien sposób pokrewnych grupie – inspirujących ich, jak William S. Burroughs czy Gerhard Richter; współpracujących z nimi, jak Glenn Branca i Lydia Lunch; czy zainspirowanych przez SY – jak Wilhelm Sasnal. Jego pracę „Pot” znajdujemy na samym końcu wystawy. Tworzy ją czarny tshirt rozciągnięty na kwadratowej ramie. Tshirt, w którym Sasnal był na swoim pierwszym koncercie Sonic Youth. Najbliższa okazja do nawiązania relacji z tym dziełem nadarzy się już w październiku, kiedy Sonic Youth zawitają do Europy.
tekst Piotr Lewandowski
Prace nad najnowszą płytą Ufommamuta zostały ukończone. Płyta ukaże się 5 maja, nakładem Supernatural Cat. „Eve” będzie miała swoje limitowane, ręcznie wykonane wydanie na płycie winylowej – dla wszystkich kolekcjonerów. Pojawi się także wersja CD. Całość będzie liczyła 46 minut i 6 sekund, w podziela na 5 fragmentów, integralnej kompozycji. Poniżej okładka wykona przez Malleusa oraz 2’11” smaczku.
Połączenie wizji breaksatanowej, industrialnego rytmu, neurotycznej melodyki , to wszystko plus budzący grozę wokal – w ten sposób, bawiąc sie w tagowanie, można by zaznaczyć miejsce w muzyce Wormskulla – projektu dobrze nam znanego Bong Ra. W tej odsłonie Holender sięga po gitarę, łączy swoje siły z Pandi, któremu zawdzięczamy warstwę rytmiczną. Do tego wszystkiego dochodzi tajemniczy Deformer, nieznany nam z wcześniejszych dokonań muzycznych, ze swoim mrocznym głosem.
(więcej…)
DO WYGRANIA KARNET NA ASYMMETRY FESTIVAL ORAZ WEJŚCIOWKI NA KONCERTY W FIRLEJU
Aby wygrać wystarczy nam przesłać oraz opublikować na Last.fm swoją kilku zdaniową opinię na temat każdego z 20 projektów prezentowanych na tegorocznym festiwalu Asymmetry w dniach 29.04 – 02.05.10. Lista wszystkich zespołów jest dostępna poniżej. Liczą się oryginalne i szczere odpowiedzi. Pod uwagę nie będą brane zgłoszenia, które nie opisują wszystkich prezentowanych zespołów.
Rola wolontariuszy przy organizacji każdego większego wydarzenia (często trywializowana) jest nieodzownym elementem dobrego i płynnego przebiegu jego produkcji. Sami ochotnicy też nie do końca uświadamiają sobie, iż właśnie ich praca, jakkolwiek wydająca się błahostką, jest jak belka wspierająca, bez której cały ten konstrukt mógłby rozsypać się w każdej chwili.
Przez podłączenie paru efektów i wzmacniacza do instrumentu klasycznego tworzy nową jakość. Jednym kojarzyć będzie się to z maszyną do tortur – przez wysokie, piskliwe tony, czasem przez rytm wygrany jak na rozciągniętych drutach wysokiego napięcia. Helen Money nie jest pierwszą osobą, która wykorzystuje instrument klasyczny do innej muzyki niż tak zwanej „poważnej”. Wyróżnia ją jednak niespotykana umiejętność do tworzenia atmosfery niepokoju, która stała się już rozpoznawalna.
Zbyt metalowi dla jazzmanów, zbyt jazzowi dla metalowców, to często pojawiające się zdanie na temat ZU. Jeśli mieliby okazję, wygoniliby Minotaura z Labiryntu Dedala, aby dołączył do nich. Wyklęci z kultury popularnej płyną pod prąd tworząc coś niepowtarzalnego, pikantne danie dla wszystkich miłośników trudnej muzyki. Wyłącznie dla publiczności Asymmetry – wywiad z Massimo Pupillo, basistą ZU.
Jarboe. Legendarna wokalista Swans i właścicielka jednego z najpiękniejszych i zarazem najbardziej przerażających głosów na świecie. Przede wszystkim jednak niezwykle intrygująca artystka, która przez swoją muzykę potrafi przekazać całą paletę uczuć. Jej zbliżającą się kolejna wizyta w naszym kraju była świetną okazją do przeprowadzenia z nią wywiadu. Okazało się, że pomimo długoletniego stażu na scenie, Jarboe daleka jest od gwiazdorskiego zblazowania i nadal w bardzo frapujący sposób potrafi opowiadać o swojej twórczości.
Legenda wystąpi 9 kwietnia na finale Neuro Music Contest.
Year of No Light jak sami się określają to „meta-elektryczną orkiestra”. Wystąpią dla polskiej publiczności pierwszy raz na AsyII, 30 kwietnia. O swoich korzeniach, herbacie i narkotykach. O przemyśle muzycznym, transie, horrorze i pięknie. Wywiad z YoNL, specjalnie dla Asymmetry Festival.
Jest! Oto wywiad z Callisto. Trochę sprawa nam się przedłużyła. Niestety jakkolwiek, wszyscy oddalibyśmy duszę za festiwal, a niektórzy pewnie już to zrobili, czasem odnajdujemy się w sytuacji, w której niestety inne obowiązki przysłaniają nam cel. Wtedy niechętnie odkładamy nasze zabawki i idziemy robic to, co robimy, aby położyć chleb na śniadaniowy stół. Dobra wystarczy tłumaczenia. Miłego oglądania.
Wiadomo już z kim wystąpi Jarboe na koncercie finałowym konkursu Neuro Music. Znakomita wokalistka pojawi się 9 kwietnie na firlejowej scenie w towarzystwie nowojorczyków. Na gitarze zagra Jashua Lozano, Fade Kainer – elektronika, obydwoje panowie na codzień grają w Inswarm, Fade udziela się także w Batillus. Sekcja rytmiczna to: Erik Wunder na bębnach oraz Nick Palmirotto – bass. Zgodnie z tym, co było ogłoszone wcześniej tego wieczoru wystąpi także Nachtmystium.
W tym tygodniu dyskusja była pod dyktando lineupu festwialu. Mrok, chaos czy co tam w ogółe urzęduje jest z nami i zesłało nam kolejny zespół. Dark Castle to amerykański duet w skład którego wchodzi Rob Shaffer na perkusi oraz Stevie Floyd – kolejna kobieta, która gościć będzie na scenie AsyII. Stevie jako wokalista i giatarzysta podbudowuje opinie, że kobiety w metalu pojawiają się coraz częściej . To i dużo, dużo więcej 30 kwietnia!
Esoteric powstało w czerwcu 1992 roku. Od tamtego czasu nagrali 5 płyt i parokrotnie mieli rotacje w zespole. Przez te wszystkie lata rdzeniem był wokalista i gitarzysta Greg Chandler wraz z Gordon Bicknell (gitara). Kris Clayton przyłączył się do grupy w sierpniu 2007 po 29 miesiącach jednak zastąpił go Jim Nolan.
17. stycznia 2010 organizatorzy festiwalu Asymmetry zakończyli przyjmowanie zgłoszeń na konkurs Neuro Music. Nadesłano 95 zgłoszeń z czego do drugiego etapu zakwalifikowały się 33 zespoły. Wśród nich jest 25 projektów polskich i 8 zagranicznych. Już można głosować na swoich faworytów. Służy do tego stona www.firlej.wroc.pl/neuromusic
Dziesiejszego dnia świat obiegła straszna nowina. Electric Wizard, jeden z headlinerów Asymmetry Festival 2010, nie wystąpi. Angielski zespół odwołał całą swoją trasę koncertową. Załoga Asy2 wypałnia szybko puste miejsce i jako substytut mamy dwa zespoły a nie jeden! 30 kwietnia na scenie Firleja zagra Shrinebuilder oraz Kylesa.
(więcej…)
Wczoraj minął termin przyjmowania zgłoszeń na konkurs festiwalu – Konkurs Neuro Music.
Do drugiego etapu zakwalifikowanych zostało 21 zespołów, m.in. z Belgii, Czech, Węgier, Francji i oczywiście Polski. Jako gwiazda koncertu finałowego (9 kwietnia) wystąpi Jarboe oraz Nachtmysium wraz z 5 zespołami wybranymi przez publiczność. Głosowanie ruszy 20 stycznia. Dla wszystkich zainteresowanych – bilety są już do kupienia, w okresie przedsprzedaży kosztować będą 25 pln. Dostępne są w sieciach Evantim oraz Ticketpro. Życzymy wszystkim miłego głosowania a zespołom jak najlepszych wyników.
Dzisiaj trafiły do sieci Eventim i Ticketpro bilety na pierwszy dzień festiwalu. 29 kwietnia w ramach Asymmetry Festival wystąpi The Mount Fuji Doomjazz Corporation – mroczna fuzja jazzu i eksperymentalnej elektroniki, Zu – potężny free jazz z wytwórni Mika Pattona, Bong-Ra – nietuzinkowy brakecore i Drumcorps – ciemna strona mocy brakecore. Bilet na ten dzień kosztuje 60 złotych. Zapraszamy wszystkich do punktów sprzedaży.
Narodziny EVE. Post ten powstał szóstego stycznia. W przyszłym roku dla przeciętnego zjadacza ziemniaków będzie to zdecydowanie lepiej rozpoznawalna data, o ile panowie tam – o w stolicy – jednak nie zmienią zdania, będzie to wolny dzień od pracy (czerwona data w kalendarzu). W międzyczasie to szósty dzień roku, dzień objawienia pańskiego inaczej dzień trzech króli. To bardzo ważny dzień dla prawosławnych, obchodzą właśnie wigilię Bożego Narodzenia. Dla nas, o różnych wyznaniach lub bez, to też całkiem udany dzień – mamy kilka przecieków o narodzinach EVE.
W ostatnich dniach +/- 90% polskiej populacji zachowywało się niczym kot perski albo jakiś inny kanapowiec. W wielu domach telewizory były na skraju przegrzania. Wątroba, gdyby głos miała, to by o litość zawołała. Całe szczęście dni te już za nami, mimo to <<siłą rozpędu>> nadal większość ma więcej czasu niż do tego przywykła. Chciałoby się powiedzieć, że oszczędzamy się przed urodzinami nowego kalendarza, ale takie stwierdzenie mogłoby być co najmniej ryzykowne. Spełniając złożoną obietnicę, zamieszczamy pierwszy wywiad, by umilić odliczanie do godziny <<zero>> i aby właśnie w 2009 pojawił się on a nie rok później. Różnica parudniowa a jednak wielki skok. W najbliższym czasie zamieścimy więcej wywiadów. W międzyczasie krótka rozmowa z Brucem Lamontem – Yakuza, który umiejętnie łączy dwa światy – awangardowego jazzu z ciężkim brzmieniem. Mogliśmy go zobaczyć wraz z Minskiem na Asymmetry Festival 2009.
Dnia szesnastego grudnia roku 2009 kalendarza gregoriańskiego miało miejsce półtajne spotanie na szczycie organizacyjnym Asymmetry Festivalu. Udział w nim wzięły prawie wszystkie kluczowe postacie dla tego wydarzenia. W kolejności alfabetycznej byli to: Chmielewski Robert – dyrektor, Jurek Tomek – prawa ręka dyrektora, Motyl Piotr – sekretarz, Piasecka Joanna – druga ręka dyrektora, Szajkowska Aleksandra – propaganda.
Z całego chaosu jaki panuje w sieci, wyłowiliśmy dwie recenzje nowej płyty Helen Money. Obie pochodzą ze stron angielskojęzycznych i są przetłumaczone przez naszego ekspresowego tłumacza Romka, któremu mamy okazję oficjalnie podziękować. Dziękujemy Romku! In Tune zyskała sobie pełne uznanie wortalu Crave, została wybrane płytą tygodnia przez ALARM Magazine.
Poniżej zdjęcia z wczorajszego koncertu Callisto/ Forge of Clouds. Był to drugi koncert (po Dalek, Echos of Yul i Dekombinacja) w ramach serii Asymmetry Festival prezentuje. Dziękujemy wszystkim, którzy byli wczoraj w Firleju. Zdjęcia publikujemy dzięki, niezastąpionemu Krzyskowi Zatyckiemu \m/ – www.rockmetal.pl
ZU zagra na Asymmetry II. Ho! Ho! Ho! Tak jak woła pan w czerwonym kostiumie, który ostatnio kręci się i zaczepia małe dzieci w centrach handlowych. Włoskie free jazzowe trio, z labelu samego Mike Pattona, zagra w Firleju ponownie. Jeśli coś dobrego to niech gra i gra. Można było ich zobaczyć pierwszy raz rok (plus parę miesięcy) temu w trakcie trwania Avat Music Festivalu. Dla niektórych był to jeden z najlepszych koncertów tamtego sezonu.
Miesiąc temu mogliśmy zobaczyć Daleka, na którym całe szczęście nie było o pięć osób więcej, bo Firlej pękłby w szwach i nie byłoby miejsca na festiwal. Tym razem zagrają Callisto oraz Forge of Clouds, które poznaliśmy rok temu na konkursie Neuro Music 2009.
Mamy coś dla Was. Mikołaj, nasz grafik, zrobił plakat i parę bannerów. Więc jeśli masz strone internetową lub jesteś potentatem medialnym – nie bój się. Ściągnij sobie banner i zlinkuj go do naszej strony. W przypadku trudności technicznych, prosimy się nie krępować i pytać śmiało o rady.
W chwili obecnej wszyscy zaabsorbowani są kolejną edycją festiwalu. Było minęło trzeba patrzeć do przodu a nie oglądać sie za siebie i powtarzać sobie anegdoty przy piwku. W końcu było to hmmm siedem miesiecy temu. Wydawałoby się, że dawniej… Może by tak jednak odgrzebać parę nagrań i zdjęć, ot tak, aby zabić nudę, żeby poprzypominać sobie <<stare dobre czasy>>.
Witam!
Pierwsze zdania zawsze mają formę wyjaśnienia. Asymmetry Festival II jest drugą edycją festiwalu tworzonego przez ODA Firlej oraz agencję bookingową Asymmetry. Prezentowane zostaną zespoły z całego świata, na chwilę obecną potwierdzonych jest udział 16tu wykonawców z 6 różnych krajów. Starając sie nie wypisywać litanii gatunków muzycznych – wszyscy pamiętamy opisy zespołów w katalogach wydawnictw niezależnych lat 90tych, postaram się wybrnąć z tej sytuacji wspominając o idei AsyII.
